kid loco

-Πάμε μια βόλτα σου λέω!!!
Η φωνή μιας αγανακτησμένης μάνας που βλέπει το αγοράκι της να 'λιώνει'...Ένα όμορφο και συνάμα γλυκό παιδί που αναζητά το παιχνίδι που του ταιριάζει.
Μάταια όμως...η διάθεσή του παραμένει κάτω από τα ποσοστά αυξησης των ελληνικών μισθών.Κάτι τα σημεία των καιρών,κάτι η δυστροπία του.
-Πάμε!!!της απαντά ξυνισμένα σχεδόν και δείχνοντας οτι κάνει κάτι το οποίο του είναι στην καλύτερη ....βαρετό.
Χωρίς καλά καλά να το σκεφτούν έχουν φορέσει τα χοντρά μπουφάν και η μεγάλη μητέρα με 'χαρά' μικρού παιδιού παίρνει το μικρό της παιδί με το μεγαλίστικό του ύφος και ξεκινούν τη βόλτα τους.
-Μαμά θα μου κάνεις ΟΛΑ τα χατήρια της επόμενης βδομάδας!
-Ναι αγόρι μου γλυκό!λέει απ'έξω κι από μέσα ψιθιρίζει....'γιατί να είναι τόσο γκρινιάρικο...'
Το πάρκο σφύζει από ζωή.Αγοράκια και κοριτσάκια διαφόρων ηλικιών αλωνίζουν κυριολεκτικά.Παρεάκια μικρών παιδιών σκορπίζουν με τα παιχνίδια τους ,αρκετά decibel στην ατμόσφαιρα.Κάποιο προχωρά με σκυμμένο κεφάλι λες κι ακολουθεί τα ίχνη κάποιου χαμένου θησαυρού...Φυσικά θησαυρός δεν υπάρχει.
Η ώρα περνά κι ενώ τα παιχνίδια διαδέχονται το ένα το άλλο κι ο μικρός κος Ξυνός δεν έχει αφήσει ίχνη εδώ και ώρα,η μαμά σηκώνει το κεφάλι της για να ψάξει το αγγελούδι της.Βλέπει έναν ορεξάτο μικρό να τρέχει προς το μέρος της με το πρόσωπό του να λάμπει γεμάτο 'Χαρά'.
-Μα αυτός μοιάζει με τον δικό μου....για να διαδεχθεί η επόμενη φράση
-Μα είναι ο δικός μου!!!!!!και το χαμόγελό της καλύπτει πολλές από τις καποτινές στεναχώριες.
-Τι έγινε αγάπη μου?...του λέει με τη 'Χαρά' της πλέον να γίνεται απερίγραπτη.
Ο μικρός χαμογελά με τρόπο που να φαίνονται και τα πιο πίσω δοντάκια του και υψώνει το Αριστερό του χέρι.Είναι προφανές ότι κάτι του συνέβει....
-Κοίτα εκεί πίσω μαμά!Ένας πύργος!.......................................